De donderdagavond film club

Morte a Venezia

Morte a Venezia door regisseur Luchino Visconti is een verfilming van de roman Tod in Venedig van Thomas Mann. Visconti heeft zich erg ingespannen om het decor van het Venetië van Mann te scheppen, zoals dat er in 1911 uit moet hebben gezien. In die tijd speelt zich namelijk het verhaal af van de Duitse componist Gustav von Aschenbach. Wanneer een van zijn concerten eindigt in een debacle en hij daardoor bijna aan een beroerte eraan onderdoor gaat, reist hij voor zijn rust af naar het mondaine Venetië, en plek die geteisterd wordt door de perst en moreel verval. Hier raakt von Aschenbach in de ban van de engelachtige Tadzio, de belichaming van onweerstaanbare schoonheid. Regisseur Visconti – een homoseksueel van aristocratische komaf – geeft een prachtig beeld van de rijkdom, elegantie en decadentie rond het (inmiddels gesloten) Grand Hotel des Bains. In Manns novelle is Von Aschenbach een schrijver, Visconti maakte van hem een naar Gustav Mahler gemodelleerde componist. Dit stelde hem in staat om het befaamde Adagietto uit Mahlers vijfde symfonie op de geluidsband te gebruiken als terugkerend muzikaal motief om von Aschenbachs obsessie met Tadzio te benadrukken. Hoewel de beelden in combinatie met de muziek prachtig zijn, verveelde mij het morele en lichamelijke verval van von Aschenbach op den duur, ik kon ook weinig sympathie voor deze hoofdpersoon opbrengen.

Lees meer »

Giu la Testa (Duck, You Sucker)

Extreme close-ups, gefluit, hoog zingende vrouwen die iets onverstaanbaars zingen en hevig zwetende Mexicanen, dan weet je dat je naar een Sergio Leone film zit te kijken, met muziek van Ennio Morricone. Duck you sucker ofwel A Fistful of Dynamite. Ik kan het niet helpen maar ik kan enorm genieten van deze over-de-top kitscherige films, waarschijnlijk omdat het zichzelf allemaal niet zo serieus neemt.

Lees meer »

Duel

Duel is een enorm spannende, knap gemaakte thriller over een automobilist die tijdens een autorit over lange, stoffige en verlaten wegen wordt geterroriseerd door een grote zware truck. Gedurende de hele film zie je niet wie de truck bestuurd, wat de film extra griezelig maakt. De film was het regiedebuut van Steven Spielberg en was oorspronkelijk een tv film.

Lees meer »

Love Story

Deze film, genomineerd voor maar liefst zeven Oscars en de moeder van alle romantische dramafilms, had ik nog niet eerder gezien, dus had ik uit voorzorg de tissues al klaarliggen, want ik had begrepen dat het destijds een enorme tranentrekker was. Het verhaal gaat over Oliver en Jennifer, twee High School sweethearts, die verschillende moeilijkheden te boven moeten komen in verband met hun verschillende achtergronden, om uiteindelijk te kunnen trouwen. Vervolgens blijkt het meisje terminaal ziek (dat ze doodgaat wordt in de eerste minuut van de film al verteld, mega-spoiler!) en komt te overlijden. Er zit weliswaar mooie seventies romantiek in, maar ondanks dat ik best sentimenteel ben aangelegd, pakte deze film mij op de een of andere manier niet. Ik vermoed dat dit komt doordat tegen de tijd dat Jennifer ziek blijkt te zijn, de alomtegenwoordigde soundtrack al dusdanig op mijn zenuwen werkte dat haar ziekte me eigenlijk wat onverschillig liet. Daarnaast stoorde ik me aan de wervende slogan uit de film "Love means never having to say you're sorry", wat een bullshit!

Lees meer »

Tristana

Tristana is een van de meer toegankelijke films van de regisseur Luis Bunuel. De film speelt zich af in Toledo, Spanje in het jaar 1923. Tristana, een jonge vrouw van 18, heeft haar moeder verloren en wordt in huis genomen door Don Lope, een verpauperde aristocraat die bekend staat om zijn vrijzinnige ideeën. Omdat ze van het leven en de wereld zo goed als niets afweet, worstelt Tristana met de ambigue gevoelens voor haar voogd, voor wie ze zowel dankbaarheid als afkeer koestert. Desondanks duurt het niet lang voor ze zijn maîtresse wordt. Vervolgens wordt zij verliefd op de jonge kunstschilder Horacio en trekt met hem naar Madrid. Zij krijgt twee jaar later een tumor op haar knie en haar been moet geamputeerd worden. Tristana raakt verbitterd en weigert te trouwen met Horacio en keert terug naar haar oom en trouwt met hem. Tristana is op het eerste gezicht geen surralistische film, desondanks merk je dat vlak onder het oppervlak steeds de onbewuste driften en verlangens sluimeren, zoals in onderstaande scene.

Lees meer »

Le Cercle Rouge

Franse misdaadfilm, met gangsters in bruine regenjassen, lurkend aan sigaretten, die met weinig woorden veel lijken te zeggen. Helaas blijk ik hun taal niet te spreken. Hoewel het fijn kijken is naar Alain Delon haakte ik af bij de overval, uitgevoerd in real-time een scene van een half uur, waarin niet gesproken wordt.

Lees meer »

Maak jouw eigen website met JouwWeb