De donderdagavond film club

Rocky

Gepubliceerd op 3 december 2021 om 16:23

Een verhaal zoals dat van Rocky Balboa, de underdog die door hard werken zijn dromen waarmaakt, is op vele manieren in de filmgeschiedenis terug te vinden. In Fat City zagen we eerder een bokser op zijn retour die, in dat geval door middel van een jong talentvolle ruwe bolster, een comeback probeert af te dwingen. Maar ook in de boeken van Charles Dickens of in musicals als My Fair Lady wordt er gretig gebruik gemaakt van variaties op het aansprekende thema van het schoffie dat opklimt naar een hogere maatschappelijke status. In het geval van Rocky betreft het een tweederangs bokser uit Philadelphia, die in een afgedankt appartement woont en gebruik maakt van zijn imposante uiterlijk om schulden te innen voor een lokale mafiabaas. Natuurlijk schuilt er een klein hartje in Rocky, hij ontfermt zich over een buurtmeisje dat naar zijn zin te jong, teveel op straat hangt en hij probeert indruk te maken op het verlegen muurbloempje Adrian, de zus van zijn vriend Paulie. Dan krijgt Rocky de kans van zijn leven als hij door een publiciteitsstunt mag vechten tegen de wereldkampioen, Apollo Creed, om de wereldtitel. Rocky is vastberaden om het 15 rondes vol te houden, niet alleen voor zijn zelfvertrouwen, maar ook zodat hij kan bewijzen dat hij niet een of andere schooier van de straat is. Het verhaal is aansprekend zonder afleidende zijplotten en het subtiel aanwezige muzikale thema van Bill Conti dat uiteindelijk opzwepend aanzwelt is herkenbaar maar niet storend. De sfeer wordt goed neergezet, de koude straten van ‘Philadelphia’ komen mooi naar voren en ook de omstandigheden waar ‘Rocky Balboa’ en de andere bijfiguren in de film in leven doen authentiek aan. Het enige irritante is Sylvester Stallone zelf, die het scenario schreef en er op stond om zelf de hoofdrol te spelen, maar die ik niet al te best vind acteren. Dat maakte het publiek destijds niet zoveel uit want de film werd een dikke bioscoophit en terecht wat mij betreft. Het bleek een slimme zet van Sylvester Stallone en het zette hem op de kaart als acteur in films waarin weinig hersens maar veel spierkracht gevraagd werd. Al denk ik dat ik zijn overige werk maar oversla.


«   »

Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.

Maak een Gratis Website met JouwWeb