De donderdagavond film club

Splendor in the grass

Splendor in The Grass is een melodrama dat het midden houdt tussen Rebel Without a Cause en Giant, met Warren Beatty als kroonopvolger van James Dean. Het is een film over een liefdestragedie ten tijde van de Depressie. De vader van Bud (Warren Beatty) is een steenrijke oliemagnaat in een klein dorpje in Kansas, die het huwelijk van zijn zoon met de dochter van een kruidenier helemaal niet ziet zitten. Treffend, dit gedicht van William Wordsworth over de vergankelijkheid van de jeugd, het gaandeweg bijstellen van je idealen en verwachtingen en de troost die je kunt vinden in herinneringen.

Lees meer »

Suddenly, last summer

Deze film, gebaseerd op een gewaagd toneelstuk van Tenessee Williams, begint met de wens van Violet Venable (Katharine Hepburn) een rijke weduwe die een aanzienlijk bedrag wil schenken aan een psychiatrische instelling ter nagedachtenis aan haar zoon. Ze stelt echter als voorwaarde dat dokter Cukrowicz (Montgomery Clift) een hersenoperatie uitvoert op haar nicht Catherine Holly (Elizabeth Taylor). Dat het om een verfilming van een toneelstuk gaat, blijkt uit lange dialogen en weinig actie, maar naarmate het verhaal zich ontvouwt, word je dankzij het geloofwaardige spel van de beeldschone Elizabeth Taylor steeds meer het verhaal ingetrokken, over haar traumatisch afgelopen reis met haar rijke maar verdorven neef die haar als lokaas gebruikte om jonge jongens aan te trekken. Ondanks dat de invloed van de Hays Code in 1959 betrekkelijk minder werd, lagen de onderwerpen (homoseksualiteit, waanzin, moord, incest, pedofilie en kannibalisme) nog duidelijk in de taboesfeer waardoor de onderwerpen wel behandeld maar nooit expliciet benoemd worden. Al met al is het nogal een duister sprookje, dat nog eens aangezet wordt door een drietal angstaanjagende horrorscenes, waaronder de slotscène met een overtuigend hysterische Taylor waaruit duidelijk wordt waar Patrick Süskind de mosterd vandaan heeft gehaald.

Lees meer »

'L Avventura

In 'l Avventure maakt een groepje welgestelden uit Rome een boottochtje naar Sicilië. Ze brengen de middag door op een onbewoond rotseilandje waar Anna opeens verdwijnt. Zij is tot dan toe het hoofdpersonage van de film en heeft haar vriendin die middag verteld over haar moeizame relatie met haar vriend en heeft de aandacht getrokken van de groep door te zeggen dat ze een haai heeft gezien. Na het spoorloos verdwijnen van het meisje in het eerste half uur van de film, kabbelt de film nog twee uur voort met de andere personages die weinig moreel besef vertonen. De lancering van deze film riep op het festival van Cannes nogal uiteenlopende reacties op. De vertoning werd onthaald op boegeroep, waarna een aantal vooraanstaande critici en regisseurs de film als belangrijkste van het festival uitriep. Ook op mij riep de film gemengde gevoelens op. De decadente en onverschillige levensstijl van de personages heeft raakvlakken met het eveneens in 1960 uitgekomen La Dolce Vita, maar maakt ook dat je als kijker door de desinteresse van de hoofdpersonen met het lot van Anna, met allerlei onopgehelderde vragen blijft zitten. 

Lees meer »

La dolce vita

De titel La Dolce Vita roept bij mij onmiddelijk de associatie met het prachtige beeld van Anita Ekberg in de Trevi-fontein op, de rest van het verhaal maakte op mij beduidend minder indruk, hoewel de film geroemd wordt vanwege het treffende tijdsbeeld dat wordt neergezet van de moderne jetset van Rome in de zomer van 1959. De film, eigenlijk een uiterst donkere en cynische aanklacht op decadentie, werd een groot succes, had vele navolgers en de term paparazzi is afgeleid van een personage uit de film, Paparazzo, die het prototype was van de persfotograaf die elke toevallig passerende beroemdheid belaagd. De film volgt Marcello Rubini, die ooit een carriere als serieuze schrijver nastreefde maar nu om zijn brood te verdienen een baan als roddeljournalist heeft aangenomen waarbij hij allerlei onbeduidende beroemdheden moet volgen. Hij haalt daar weinig voldoening en waardering uit en glijdt steeds verder af als hij verliefd wordt op de wereldberoemde blonde filmster Sylvia die hem gebruikt om mee te gaan in haar grillen, waar onderstaande scene feitelijk om draait.

Lees meer »

Rocco e i suoi fratelli

Een moeder vertrekt na de dood van de vader vanuit het arme zuiden van Italië naar Milaan, hopend op een beter leven. De film probeert het ingewikkelde systeem van een familie te laten zien door het levenspad van de afzonderlijke broers in beeld te brengen wier levens in elkaar gevlochten zijn en die elkaar beconcurreren, geweld aandoen, in bescherming nemen of verraden. Mooi uitgangspunt voor een film, alleen jammer dat de uitvoering van deze ruim drie uur durende film nogal slaapverwekkend is. Door het overdreven overgeacteerde zuidelijke temperament van de hoofdpersonen is het moeilijk als kijker de heftige emoties en gebeurtenissen serieus te nemen. Alleen de ongelofelijk knappe Alain Delon in zijn rol van de boxer die zijn geluk opoffert om de familie bij elkaar te houden, maakt de film voor mij de moeite waard, hoewel hij met zijn knappe jongenskoppie een niet erg geloofwaardige door het leven getekende vechtersbaas neerzet.

Lees meer »

Maak jouw eigen website met JouwWeb