De donderdagavond film club

In het jaar 2005 besloten mijn broer John en ik een gezamenlijke filmkijkavond in te lassen. John had thuis een kast vol met filmklassiekers staan en het leek mij een leuke tijdsbesteding om eenmaal per week een avond samen met hem iets te doen. Als startpunt in die enorme hoeveelheid mogelijkheden op filmgebied, besloten we het boek "De 1001 Films die je gezien moet hebben" als leidraad te nemen. We begonnen met de film The Birth of a Nation uit 1915 en hiermee werd een traditie geboren die tot de dag van vandaag voortduurt. Niet alle films uit het boek had John in zijn collectie of vonden we de moeite waard om te kijken en af en toe kwamen we uit op een zijspoor, maar over het algemeen volgden we de chronologie van de filmgeschiedenis. En dat bleek een goede zet, want door een tijdslijn te volgen, volg je niet alleen heel langzaam de ontwikkeling van de film, maar ook maatschappelijke en culturele ontwikkelingen. Daarnaast leer je de traagheid van oude films waarderen en een minder verbale manier om een verhaal te vertellen. Want een goed verhaal blijft een goed verhaal, ongeacht op welke manier deze wordt overgebracht. Ook waren het niet alleen de Amerikaanse Hollywoodproductiies die we keken, maar ook Japanse, Russische of Italiaanse films. En dan blijkt de wereld een heel stuk groter te zijn dan je eigen blikveld of voorstellingsvermogen. Dat er zo vroeg in de filmgeschiedenis prachtige films zijn gemaakt in landen waarvan ik dacht dat ze in die tijd door oorlog en armoede veel minder ontwikkeld waren, verbaasde mij oprecht en heeft mij op een andere manier naar de geschiedenis van een land doen kijken. En tenslotte ontwikkelden ook onze levens zich in de loop der jaren op verschillende manieren en waren deze vaste avondjes samen een anker, in moeilijke tijden maar ook in drukke periodes waarin we elkaar anders gemakkelijk uit het oog waren verloren.

Enige jaren onderweg besloot ik als geheugensteuntje elke week een klein stukje te schrijven over de film die we hadden gekeken en op Facebook te plaatsen met een link of foto van de film. Ik heb besloten deze fragmentjes samen te brengen in een weblog om te laten zien dat een investering in elkaar, ook al gaat het om een avond per week, uiteindelijk van grote persoonlijke betekenis kan worden.

 

Patricia